تبليغاتX
جامعه دفاع از حقوق کودکان
جامعه دفاع از حقوق کودکان

+ نوشته شده در  سه شنبه شانزدهم بهمن 1386ساعت 12:9  توسط جامعه دفاع از کودکان  | 

 

روز 2 شنبه 15 بهمن در شهر کامیاران شهروندان این شهر  در ساعت 2 بعداز ظهر در پارک جنگلی کامیاران در کنار فرهنگ سرای این شهربه منظور فراهم کردن اوقاتی شاد برای خود و بالاخص کودکانشان مراسمی را با نام فستیوال برف وشادی برگزار  کردند.

این مراسم با استقبال مردم انسان دوست شرکت کننده قرار گرفت،به طوری که لحظه هایی سراسر پر از شادی،تفریح وبازی برای خود وکودکانشان رقم خورد.

این مراسم در حدود یک ساعت ونیم سراسر شادی وبازی بچه ها ادامه داشت،این در حالی بود که شعارهایی انسان دوستانه علیه جهان نابرابر تمکین شده به انسانها بالاخص کودکان داده شد ودر خاتمه ی این مراسم قطع نامه ای با این مضمون قرائت ودر میان افراد شرکت کننده توزیع شد ودر آخر با کف زدن ممتد مراسم پایان پذیرفت.

+ نوشته شده در  دوشنبه پانزدهم بهمن 1386ساعت 22:32  توسط جامعه دفاع از کودکان  | 

 

کامیاران 15 بهمن 86

 

امروز،فستیوال برف وبازی را در حالی برگزار می کنیم که وجدانهای عمومی جهانی  بیش از پیش به ضرورت حمایت همه جانبه از حقوق کودکان ولزوم ایجاد یک زندگی شاد ومرفه برای کودکان پی برده وحرکتهای جهانی در این راستا نیز آهنگ سریعتری به خود گرفته اند.

 

ما برای دنیایی بهتر تلاش میکنیم،دنیایی عاری از فقر ونابرابری،دنیای احترام به حقوق انسانی کودکان،دنیایی که در آن کودکان مجبور به کارنباشند،دنیای رفاه،شادی و امنیت وآزادی برای کودکان وبرای همه ی انسانها واین حکم بشریت آزادیخواه وانساندوست وسازش ناپذیر است که درصدد پایان دادن به این فجایع تغییر در این دنیای وارونه برآمده ودر همه ی عرصه ها ،علیه مصائب رو به ازدیاد،علیه استثمار،بردگی،تبعیض،جنگ،سلطه ی بی حقوقی و... پابه میدان گذاشته وبا وجود ضربه هایی که محتمل گردیده ،در ایجاد تشکل وصفوف اعتراضی،مصرانه برخاسته هایش پافشاری می نماید.

 

 

ما فعالین ومدافعان حقوق کودک امروزدراین مکان گردآمده ایم تا بنابررسالت خویش درراستای جلب توجه افکار عمومی وارائه راهکارهایی برای ایجاد شرایطی جهت بهترزیستن کودکان،بندهای زیر را به عنوان حداقل خواسته های خویش اعلام می نماییم:

 

1.با توجه به سرمای شدید وقطع گازونبود امکانات گرمایشی در مناطق مختلف کشور،ما خواستار برطرف نمودن هرچه سریعتر این مشکل وارائه ی بالاترین خدمات رفاهی،مخصوصا در مدارس از طرف دولت هستیم.

 

2.ما خواستار تامین غذای گرم ومکفی برای همه ی کودکان در مدارس،به خصوص مدارس ابتدایی ومهدهای کودک توسط دولت هستیم.

 

3.ما خواستار دسترسی یکسان تمام کودکان اعم از دختر وپسر از هر خانواده وطبقه ای به بهداشت و مراکزبهداشتی   به صورت رایگان هستیم.

 

4.ما خواستار تامین یک زندگی شایسته وانسانی برای کودکان معلول توسط دولت هستیم.

 

5.ما خواستار مراقبت ویژه از زنان باردار ونوزادان از نظر تغذیه وبهداشت بدون درنظرگرفتن شرایط خانوادگی.

 

6.اجرای فوری ودقیق پیمان نامه ی جهانی حقوق کودک و دیگر مصوبات بین المللی برای حمایت از حقوق کودک،باید جزو اولین اقدامات دولتها قرارگیرد.

 

7.ممنوعیت هرگونه تبعیض براساس جنسیت،سن،نژاد،رنگ پوست،زبان،مذهب،قومیت ویا هریک از بردارهایی که مربوط به موقعیت والدین کودک باشد.

 

8.تامین مسکن با استانداردهای بالای زندگی که برای رشد وتکامل ذهنی،جسمانی،احساسی وروحی کودک لازم است.

 

9.تحت تکلف قرار دادن کودکان بی سرپرست توسط دولت وتامین مسکن وامکانات زندگی وتربیتی با استانداردهای بالای بین المللی.

 

10.کودکان مهاجر به ویژه مهاجرین جنگی،جدا از ملیت،نژاد،مذهب و... به خصوص کودکان افغانی وعراقی در ایران بایستی از تمامی امکانات رایج در کشور بدون هیچ قید وشرطی برخوردار گردند.

 

11.ممنوعیت واعلام جرم علیه تمامی اشکال شکنجه وآزار کودکان به هر شکل وبهانه(تنبیه،تربیت،سوء استفاده ها ی مختلف  و...) توسط هر شخص وارائه ی راهکارهای حقوقی واجتماعی جهت مقابله با آن.

 

12.ما همگام با تمامی سازمانها و افکار عمومی جهانی ومخصوصا سازمان ملل،خواستار لغو وممنوعیت اعدام کودکان هستیم.

 

13.ممنوعیت هرگونه مراسم فرهنگی،آداب ورسوم وسنت هایی که برای کودکان ناسالم است از جمله ختنه ی دختران.

 

14.ما خواهان ممنوعیت تمامی اشکال کار کودکان می باشیم.

 

15.دنیای کودکان،دنیای بازی وشادی ست نه جنگ وخونریزی،ما خواستار لغو وپایان دادن به جنگ وخشونت در دنیا هستیم.

 

 

  

 

+ نوشته شده در  دوشنبه پانزدهم بهمن 1386ساعت 22:11  توسط جامعه دفاع از کودکان  | 

+ نوشته شده در  دوشنبه پانزدهم بهمن 1386ساعت 22:8  توسط جامعه دفاع از کودکان  | 

+ نوشته شده در  دوشنبه پانزدهم بهمن 1386ساعت 21:16  توسط جامعه دفاع از کودکان  | 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و یکم آبان 1386ساعت 11:4  توسط جامعه دفاع از کودکان  | 


مسئله اشتغال کودکان در جهان واقعیتی دردناک و اسفناک است که کمتر مورد توجه قرار گرفته است. تا زمانی که فقر، ناآگاهی و نابرابری وجود دارد، با مشکل کار کودکان روبه رو هستیم. کودکان کار به ویژه در جهان سوم (۵۰۰ هزار کودک کار در هند، ۲۰۰ تا ۵۰۰ هزار در چین، ۲۰۰ هزار در تایلند) بخشی قابل توجه از جمعیت شاغل بسیاری از کشورها را تشکیل می دهند.
از آن جا که اینها نمی توانند مانند بزرگسالان از حقوق خود دفاع کنند و کسی نیز از آنان حمایت نمی کند. بیشتر مورد بهره کشی و اذیت و آزار والدین و کارفرمایان قرار می گیرند. براساس اعلام سازمان جهانی کار ۲۴۶ میلیون کودک در جهان مشغول به کار هستند که یک سوم آنان به خودفروشی و تجارت مواد مخدر و ۱۰۶ میلیون نفر دیگر به کارهای قابل تحمل و تقریبا سبک اشتغال دارند.
آمار رسمی این سازمان همچنین نشان می دهد که ۱۲۷ میلیون کودک در آسیا، ۴۸ میلیون نفر در آفریقا، ۴/۱۷ میلیون در آمریکای لاتین، ۵/۲ میلیون نفر در کشورهای غربی و ۴/۲ میلیون نفر در کشورهای اروپای شرقی کار می کنند. در ایران، اگر بر اطلاعات سازمان مدیریت و برنامه ریزی مبنی براینکه ۱۵ درصد جمعیت کشور زیر خط فقر زندگی می کنند، تکیه کنیم؛ در خواهیم یافت که چه درصد بزرگی از کودکان به دلیل فقر به کار مشغول هستند.
بر اساس آمارها، ۳۸۰ هزار کودک ۱۰ تا ۱۴ ساله در سراسر کشور کار ثابت دارند و حدود ۳۷۰ هزار کودک در همین سن به عنوان کارگر فصلی مشغول به کارند. یعنی بیش از ۷۰۰ هزار کودک رسما کار می کنند و با احتساب اینکه طبق روال مرسوم کشورمان در چنین عرصه هایی، آمار رسمی معمولا طوری محاسبه می شوند که ضریب خطایی بالا از واقعیت دارند(!)؛ می توان دریافت که بخش قابل توجهی از کودکان زیر ۱۵ سال در ایران مشغول به کار هستند.
هر ساله درصدی از کودکان به دلایلی مختلف ترک تحصیل می کنند و به کارهایی مانند واکس زنی، پاک کردن شیشه ماشین، فال فروشی، پلاستیک فروشی، آدامس فروشی، روزنامه فروشی، جمع آوری نان خشک و وسایل فلزی در زباله و دعا فروشی در سر چهارراه ها، بازارها و یا مکان های شلوغ و پر ترافیکی می پردازند و ساعت هایی طولانی در معرض آلودگی های اجتماعی قرار می گیرند.
گرایش به مصرف سیگار و مواد مخدر، بهره کشی از آنان به صورت فروش یا اجاره، مشارکت در ارتکاب جرائم از جمله قتل، سرقت و توزیع مواد مخدر، فروش اعضای بدن، قرارگرفتن در باندهای فساد و قاچاق به سایر کشورها از پیامدهای حضور در خیابان است.
گرایش به مصرف سیگار و مواد مخدر، بهره کشی از آنان به صورت فروش یا اجاره، مشارکت در ارتکاب جرائم از جمله قتل، سرقت و توزیع مواد مخدر، فروش اعضای بدن، قرارگرفتن در باندهای فساد و قاچاق به سایر کشورها از پیامدهای حضور در خیابان است. از نظر کارشناسان اقتصادی بررسی علل پدیده کار کودکان، علت هایی عمده و زیربنایی دارد که از آن جمله می توان به فقر، عدم تعادل اقتصادی و رشد ناکافی اقتصادی، اشاره کرد و واقعیت این است که بدون توزیع درآمد عادلانه و دست یابی افراد به کار و شغل مطلوب در شرایط رونق اقتصادی، این مشکل همچنان به قوت خود باقی خواهد ماند.
البته وجود فقر تنها دلیل به وجود آمدن معضل کودکان کار نیست و علل مختلفی از جمله نقایص موجود در آموزش و پرورش، قوانین و مقررات ناکافی برای مقابله با کار کودکان و فقدان آگاهی عمومی، از عوامل موثر در بروز پدیده ای چون کار کودکان به شمار می آید.
کارشناسان اقتصادی بر این باورند که پیدایش کار کودکان از منطقه ای به منطقه دیگر کاملا متفاوت است. در حالی که در کشورهای در حال توسعه، رکود اقتصادی، بی کاری، مهاجرت وسیع روستاییان به شهرها، فقر گسترش یافته و افزایش هزینه های زندگی از عوامل موثر بر پیدایش و گسترش کودکان کار است؛ در کشورهای صنعتی رکود اقتصادی و بی کاری رو به گسترش باعث پیدایش و گسترش دوباره کار کودکان است.
در کشور ما که آمار مشخصی در زمینه کودکان وجود ندارد؛ مسئله اشتغال کودکان نیز مانند کودک آزاری، کودکان خیابانی، کودکان بزهکار و سایر کودکانی که به نوعی در معرض آسیب های اجتماعی قرار دارند؛ نه تنها مورد توجه قرار نگرفته و برای کاهش آن نیز اقدامات موثری به عمل نیامده است که در جمع آوری آمار و اطلاعات نیز دقت و حساسیت لازم توسط نهادها و سازمان های مربوطه مبذول نشده است.
دو تعریف در مورد کودکان کار وجود دارد، اول کودکان کار زیر ۱۸ سال که بر اثر فشارهای شدید اقتصادی، اجتماعی مجبور به کار و زندگی در خیابان هستند و دوم کودکان کار از حیث ارتباط با خانواده که به سه دسته تقسیم می شوند؛ اول کودکانی که در خیابان کار و زندگی می کنند و ارتباط با خانواده ندارند، دوم کودکانی که در خیابان کار می کنند اما احساس تعلق به خانواده دارند و سوم کودکانی که با خانواده های خود در خیابان کار می کنند.
سید حسن موسوی محقق و مدرس دانشگاه معتقد است که گروه دوم یعنی کودکانی که در خیابان کار می کنند و احساس تعلق نسبت به خانواده دارند، کودکان کار محسوب می شود. بر اساس تحقیقات سال ۷۹ که در ۱۵ استان کشور به عمل آمد، ۸۳ درصد کودکان کار با خانواده خود در ارتباط هستند و ۱۷ درصد آنان خیابان را به عنوان خانه انتخاب کرده اند. موسوی همچنین معتقد است که کشور هند از جمله کشورهای جهان سوم است که از لحاظ ساماندهی کودکان خیابانی از کشور ما جلوتر می باشد و به پیشرفت های چشمگیری نائل آمده است.
هند از جمله کشورهایی است که با کمک دیگر کشورها به دور از هرگونه برخورد سیاسی و با مشارکت مردمی توانست گامی بلند در ساماندهی و آموزش کودکان کار خیابانی بردارد. چرا که کارشناسان هندی بر این باور بودند که کودکان خیابانی یا خانواده ندارند و یا به دلایلی جامعه پذیر نشده اند، به همین دلیل راهی را پیش گرفتند تا بتوانند کودک خیابانی را با هنجارهای اجتماعی جامعه شان آشنا کنند.
وی در این باره می گوید؛ آموزش کلیدی ترین واژه برای مسوولان هند است زیرا که آنان معتقدند اگر بچه ها آموزش های لازم را ببینند خطرات کمتری متوجه آنان شده در نتیجه تهدید امنیت جامعه توسط کودکان کمتر خواهد شد. از جمله این تهدیدها افزایش جرم و جنایت و گسترش بیماری هایی نظیر ایدز و هپاتیت است.
اکبر معتمدی کارشناس آسیب های اجتماعی و از معاونان سابق سازمان بهزیستی در خصوص تعریف کودکان کار، به تعریف یونیسف اشاره می کند و می گوید؛ انسان زیر ۱۸ سال که بنا به مقتضیات جامعه مجبور به کار باشد، کودک کار محسوب می شود؛ اما ما در جامعه شاهد کار کردن کودکان زیر ۱۵ سال هستیم! او همچنین معتقد است که بهزیستی به مسائل قانونی و غیرقانونی کار توجهی ندارد و این را وظیفه قوه قضائیه و نیروی انتظامی می داند. معتمدی کودکان کار را به کودکان کار در کارگاه ها و کودکان کار در خیابان تقسیم می کند و اعتقاد دارد که سازمان بهزیستی در قبال کودکان کار در کارگاه ها و یا در مکان های دیگر (کارهای خانگی) هیچ برنامه و طرحی ندارد.
زیرا آن را وظیفه وزارت کار می داند. گذشته از آن طرح آنان در بهزیستی فقط مخصوص کودکان کار در خیابان است و آن هم محدود است به کودکانی که به مشاغل سیاه، یعنی مشاغل خطرناک همانند کار در کنار بزرگراه ها می پردازند. پس چه کسی از کودکانی که در کارگاه های کمتر از ده نفر به مشاغل سخت مشغول هستند، حمایت می کند؟
به راستی آیا کودکان، کودکانی که هر روز شاهد رفت و آمدشان در کوچه و خیابان هستیم در تامین معیشت خانواده موثرند؟ دکتر معتمدی در این باره می گوید؛ کودکان کار نان آوران کوچکی هستند که در بسیاری مواقع مانع فساد و فحشا خانواده شده اند؛ از این رو آنان دلاوران بزرگی در مقابل آسیب دیدگان اجتماعی هستند که متاسفانه خودشان به راحتی آسیب پذیرند. وی تعداد کودکان خیابانی را ۲۰هزار نفر اعلام می کند و معتقد است حدود نیمی از آنان کودکان کار هستند. دکتر معتمدی برعکس نظر دکتر موسوی اعتقادی به پیشرفت کشور هند، در زمینه کودکان کار ندارد و معتقد است با جمعیتی که کشور هندوستان دارد اصلا قابل مقایسه با کشور ما نیست!
او معتقد است؛ مردم جامعه ما بر این باورند که مسوولیت تمام کارها بر عهده دولت است و این طرز فکر به ریشه های تاریخی کشورمان مرتبط است؛ چون کشور ما، از قدیم کشوری دیوانسالار یا دولت سالار بوده؛ مردم اینگونه عادت کرده اند که تمام کارها بر عهده دولت است. به نظر من تا این فرهنگ در جامعه باشد معضل کودکان کار همچنان به قوت خود باقی خواهد ماند.
در کشور ما که آمار مشخصی در زمینه کودکان وجود ندارد؛ مسئله اشتغال کودکان نیز مانند کودک آزاری، کودکان خیابانی کودکان بزهکار و سایر کودکانی که به نوعی در معرض آسیب های اجتماعی قرار دارند؛ نه تنها مورد توجه قرار نگرفته و برای کاهش آن نیز اقدامات موثری به عمل نیامده است که در جمع آوری آمار و اطلاعات نیز دقت و حساسیت لازم، توسط نهادها و سازمان های مربوطه مبذول نشده است.

سحر صولتی
+ نوشته شده در  دوشنبه چهاردهم آبان 1386ساعت 16:58  توسط جامعه دفاع از کودکان  | 

 

 

 

 

 

اگر فرصت داشتم كه دوباره كودكم را بزرگ كنم

به جاي آنكه انگشت اشاره ام را به سوي او بگيرم

در كنارش  انگشت هايم را در رنگ فرو مي بردم و نقاشي مي كردم.

 

اگر فرصت داشتم كه دوباره كودكم را بزرگ كنم

به جاي غلط گيري به فكر ارتباط بيشتر مي بودم.

 

بيشتر از آنكه به ساعتم نگاه كنم  به او نگاه مي كردم.

سعي مي كردم درباره ي او كمتر بدانم  اما بيشتر به او توجه ميكردم.

 

به جاي اصول راه رفتن

اصول پرواز كردن و دويدن را با او تمرين مي كردم.

 

از جدي بازي كردن دست بر مي داشتم

و بازي را جدي مي گرفتم.

 

در مزارع بيشتر مي دويدم.

به ستارگان بيشتر خيره مي شدم.

 

بيشتر در آغوش اش مي گرفتم

و كمتر او را به زور مي كشيدم.

 

كمتر سخت مي گرفتم و

بيشتر او را تاييد مي كردم.

 

اول احترام به خود را در او مي ساختم

و

بعد خانه و كاشانه اش را.

 

و بيشتر از آنچه كه عشق به قدرت را به او ياد دهم

قدرت عشق را يادش مي دادم.

                               

                                                                                   دایان لومان

 

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه هجدهم مهر 1386ساعت 17:44  توسط جامعه دفاع از کودکان  | 

امروز ۱۶ مهر روز جهاني كودك همراه با تمام مردم دنيا شهر كامياران نيز شاهد برگزاري مراسم روز جهاني كودك بود اين مراسم  توسط جامعه حمايت از كودكان و اداره بهزيستي شهرستان  كامياران و جمعي از فعالان كودكان برگزار گرديد. مراسم رأس ساعت ۹:۳۰ صبح در چهار راه اصلي كامياران با در دست داشتن پلاكاردها و تراكت‌هاي كه خواسته‌ها و مطالبات واقعي كودكان را بيان مي‌كرد و  با راهپيمايي كودكان و همراهي مردم  به طرف پارك شاهد كامياران شروع شد. پس از راهپيمايي و مستقر شدن در پارك شاهد كامياران شاهد شور و شعف و استقبال كودكان و مردم از اين مراسم بوديم و در ادامه برنامه شعر و قطعنامه‌اي  به مناسبت اين روز قراعت شد و در آخر نيز از كودكان پذيرايي به عمل آمد و با كف زدني ممتد اين مراسم در ساعت ۱۱ پايان پذيرفت.

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه شانزدهم مهر 1386ساعت 13:50  توسط جامعه دفاع از کودکان  | 

امروز 16 مهر روز جهانی کودک، روز شاد بودن کودک، روز آزاد بودن، روزی که کودک به سیستم وارونه  و اتوریته نابرابر دنیا نه می گوید است.

امروز یک روز دیگر اعتراض آمیز علیه هر گونه نابرابری و تبعیض کودکان است امروز روزی است که ما به عنوان یک انسان دخیل در سرنوشت هر انسان به طور اخص کودکان خواهان دنیای آزاد و برابر برای کودکانمان هستیم. امروز روزی است که ما به اعدام، تبعیض، آپارتاید جنسی، کار کودکان و هر قانون تبعیض آمیزی که نابرابری را علیه قشری به نام کودک بازتولید می کند  اعتراض می کنیم. امروز روز نه گفتن به هر نوع نابرابری علیه کودک است.

 ما به عنوان انسان های آزاد اندیش و برابر طلب این روز را به عموم انسان های دنیا تبریک گفته و دست هر انسانی را که در گوشه گوشه دنیا بر علیه این نظام نابرابر می ایستد به گرمی می فشاریم

 

زنده باد انسان

به امید یک دنیای بهتر و قوانین  انسانی

 

 

 

 

 

 

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه شانزدهم مهر 1386ساعت 13:38  توسط جامعه دفاع از کودکان  |